جشن که نمی شه گفت ولی یه جورایی وجودشو عزیز دونستن !

مثل خیلی از آدمایی که دورو برمونن و بودنشون برامون نوعی دل گرمیه .

یک سالی از عمرش می گذره ولی برای من یک قرن بود . قرنی پر فراز و نشیب !

اون تونست از عهده دل نوشته هام بر بیاد .

اون تونست غم ها و شادی های درونی ام رو تحمل کنه و تو خودش بریزه .

اون تونست برام یه سنگ صبور باشه .

براش دعا می کنم که 100 ساله بشه .

باغ مهتاب تولدت مبارک .

ایشاالله که همیشه مهتابی باشی .

حرف دل

خدایا ، گناه کار تر از من هم بنده ای هست ؟

منی که لایق آتش سوزان جهنمی هستم که برای خود ساخته ام که تنها حس دوریت برایم جهنمی سوزان است .

باز هم به پیشینیانمان ! آن هایی را می گویم که ملعون جماعت مسلمانانند . اسمی از آن ها نمی برم چون خودم را از آن ها نیز پست تر می دانم . حاضرم سوگند یاد کنم که آن ها نمی دانستند و انجام دادند ولی من ... ؟ تکلیف من که دانسته انجام داده ام چیست ؟ آنچه را که تو از من نکرده اش را می خواستی !!

مانده ام .... مانده ام که تو چگونه بنده ای چون منی را بر عرصه گیتی ات تحمل می کنی ؟

آه ای خدای مهربان من . تنها امید رهایی من تویی .

( خودت خوب می دونی که من به جز تو هیچکسو ندارم )  

مرا از جهل درونی ام به نور روشنایی وصالت که بهشتی ابدیست ، رهنمون فرما .

خدایا ...